NAJPIĘKNIEJSZE ZAKĄTKI POWIATU

Kościół w Mariańskim Porzeczu

We wschodniej części Kotliny Warszawskiej na prawym brzegu Wisły, między Wilgą a Sobieniami - w samym sercu Powiśla leży niewielka miejscowość Mariańskie Porzecze (dawniej Gożlin).

Wśród akacji, kasztanów i lip widnieją wieżyczki starego, zabytkowego kościoła drewnianego. Obok parterowy, murowany klasztor - plebania, a za nim malownicze łąki i stawy.

Ten niewielki kościółek pod wezwaniem Matki Boskiej Bolesnej należy do najpiękniejszych barokowych zabytków architektury drewnianej w Polsce. Świątynię wznieśli w drugiej połowie XVIIIw księża Marianie. Fundatorem placówki zakonnej był Jan Lasocki z Glewu, cześnik łukowski.

Kościół wybudowano na planie krzyża łacińskiego, trzynawowy, w układzie bazylikowym z dwuwieżową fasadą. Ściany nawy głównej wsparte na dwóch parach filarów toskańskich. Ściany zewnętrzne okrywa pionowe, deskowe szalowanie. Całość wnętrza pokrywają malowidła wykonane temperą według projektu o. Jana Niezabitowskiego, marianina. Polichromia wykonana częściowo na płótnie, częściowo na zagruntowanych belkach ścian doskonale harmonizuje z wnętrzem kościoła.

W ołtarzu głównym znajduje się obraz Matki Bożej Niepokalanie Poczętej, głównej patronki Zgromadzenia Marianów, namalowany przez o. Jana Niezabitowskiego. Po bokach obrazu postacie archaniołów: Gabryjela i Michała, depczącego szatana.

Na ścianach bocznych prezbiterium - postacie 12 Aniołów, stojących parami na konsolach, między kolumnami korynckimi. W 1984r odkryto w prezbiterium, kiedyś zamalowane, cztery owalne symbole imienia Maryi.

Na stopie prezbiterium malowidło wyobrażające otwarte, rozświetlone niebo z Trójcą Świętą wśród obłoków - przepiękna polichromia z końca XVIIIw , malowana olejno i temperą, urzeka swą kompozycją każdego znawcę sztuki.

Nad skrzyżowaniem nawy głównej i transeptu - Gwiazda Mariańska - z napisami "10-ciu cnót Najświętszej Maryi Panny". Nad nawą główną i ramionami transeptu -rozety roślinno-geometryczne w płycinach utworzonych ze splecionych liści, ponadto motywy architektoniczne, girlandy, wazony z kwiatami i groteska.

W czterech obrazach w transepcie - obrazy w malowanych wczesnoklasycznych ramach.

• I.Łaskami słynący obraz Matki Bożej Goźlińskiej z początku XVIIIw - który jest zasłaniany obrazem świętego biskupa.
• II.Ołtarz z obrazem świętego Marcina biskupa w pięknych szatach biskupich namalowany farbą olejną na płótnie.
• III.Ołtarz iluzjonistyczny malowany temperą i olejno, naciągnięty na ścianę kościoła. W miejscu centralnym - obraz świętego Antoniego z Dzieciątkiem Jezus na ręku.
• IV.Ołtarz malowany na płótnie a na nim obraz "Ukrzyżowanie" z końca XVIIIw.

Na wyposażenie kościoła składają się m.in. pochodzące z XVIIIw: ambona rokokowa z rzeźbą świętego Pawła w zwieńczeniu, chrzcielnica z rzeźbą świętego Jana Chrzciciela na baldachimie, cztery krzyże ołtarzowe drewniane, barokowe z 1788r ; na ścianach bocznych miedzioryty przedstawiające stacje Męki Pańskiej, rytowane przez artystów włoskich w 1782r ; na chórze - organy z drugiej połowy XVIIIw.

Patronką goźlińskiej parafii jest Matka Boża Bolesna. W bocznej nawie świątyni znajduje się łaskami słynący Jej obraz. Pochodzi z Podegrodzia, z rodzinnego domu o. Stanisława Papczyńskiego, który podarował go placówce zakonnej w 1699r ( 9 maja bieżącego roku Szkoła Podstawowa w Mariańskim Porzeczu będzie obchodziła 50-lecie istnienia i otrzyma imię Stanisława Papczyńskiego). Obraz należy do typu itonograficznego zwanego "Hodegetria", co w języku greckim znaczy "Wskazująca Drogę", "Podróżniczka". Namalowany jest na płótnie lnianym.

Przedstawia Matkę Bożą z Dzieciątkiem na lewej ręce, widzianą frontalnie w półpostaci, z lekko zwróconą głową w kierunku Dzieciątka, z wzrokiem skierowanym prosto w stronę patrzącego na nią człowieka. Lewą ręką trzyma zwrócone w jej kierunku Dzieciątko Jezus, a prawą, położoną na piersi wskazuje na Syna. Jezus w lewej ręce trzyma Ewangeliarz, ułożony w pozycji poziomej, a prawą ma podniesioną ku górze w geście błogosławienia. Dzieciątko błogosławi swoją Matkę, a w Jej osobie wszystkich nas. Srebrna sukienka pokrywa cały obraz z wyjątkiem twarzy i głowy. Matka Boża Goźlińska jest Bolesna. Świadczy o tym nie tylko cała ekspresja twarzy Maryi (poważna, zamyślona, zatroskana), ale także wymalowanie na obrzeżach obrazu dwóch aniołów z narzędziami męki (gwoździe i cierniowa korona). Umieszczony obok biblijny napis "Dokąd odszedł, o najpiękniejsza, Kochanek Twój", tradycja chrześcijańska odczytywała w kontekście śmierci Chrystusa na krzyżu.

Obraz Matki Bożej Goźlińskiej zaczął słynąć łaskami już od chwili umieszczenia go w kościele w 1699r. " Widocznie miła była Królowej Niebios zrobiona ofiara, obraz odtąd począł słynąć cudami, co ściągało do kościoła goźlińskiego wielu pątników, a obraz obwieszono wotami" - pisał ks. Sydry, przedwojenny mariański historyk. W "Księdze łask" czytamy świadectwa ludzi, którzy dziękują za otrzymane od Boga łaski, za pośrednictwem Goźlińskiej Pani. Matka dziękuje za uzdrowienie córki z ciężkiej choroby, więzień obozu w Oświęcimiu dziękuje za ocalenie.Wielu składa wota (serduszka, obrączki, korale...) jako znaki wdzięczności za odzyskanie zdrowia po ciężkich i niebezpiecznych operacjach lub odnalezienie właściwej drogi życia.

Sanktuarium goźlińskie to oaza pokoju dla zbolałych pielgrzymów współczesnego świata, aby tutaj mogli odnaleźć równowagę życiową, umocnienie i pociechę. Tutaj mogą bowiem doświadczyć obecności Maryi broniącej przed zwątpieniem w sens życia i ratującej przed beznadzieją i rozpaczą.

Ten przepiękny zabytek sztuki sakralnej i narodowej jest chlubą całego naszego regionu.

© Wspólnota Powiatowa 2004, wspolnota.powiatowa@neostrada.pl
Wszystkie prawa zastrzeżone